تامل

گاهی انسانیت به قدری بی ارزش میشود که حیوان بودن را ترجیح میدهم زیرا اگر محبتی به حیوانی بکنی حتما آثارش را خواهی دید اما انسانیت وقتی فراموش شود از هر حیوانی خطرناکتر میشویم .
آدمی که خود را اشرف مخلوقات میداند و از عقل و تفکر برخوردار چگونه وقتی این دو را فراموش میکند خواهد توانست انسان باشد .
خوب بودن در لبخند زدن و مهربان بودن نیست در درست فکر کردن و درست دیدن است که اکثر ما اصلا نمیتوانیم مخصوصا هنگام کینه هایمان .
خوبیه خوی حیوانات درندگی است اما ما آدمها به چه چیز دلخوش کنیم وقتی انسانیت را فراموش میکنیم .