صبر است مرهم این دل بیقرار........

صبر تنها مرهم دوری از توست برای من
گاهی با خودم زمزمه هایی دارم که در آن یاد تو بیداد میکند
بی تو معنی محبت برایم بی رمق شده
احساسم به انزجار رسیده از اهل دنیا
میدانم شاید تو این را نمی پسندی
اما دست خودم نیست تنهایی هایم بوی تو را برایم می آورد
نمیدانم سرنوشت مرا چگونه نوشته اند
میدانم جفاهایم زیاد است
دلم پر است از خودم و میدانم بایستی خودم را پیدا کنم اما کجا و چگونه
گاهی اینهاست که آزارم میدهد فکرم احساسم را میستاید و احساسم را تو تسخیر کرده ای .
خیلی وقت است دلم خوابی راحت می خواهد و تو میدانی خواب راحت برای من چگونه است
گاهی شبها به آرزو یم فکر میکنم چنان غرق در تفکر میشوم که گذر زمان را نمی فهمم آری زمان میگذرد و عمر من نیز دقیقه به دقیقه کمتر و کمتر میشود و به تجارب بی تو بودنم افزوده می شود نمی دانم شاید راه را به بیراهه میروم یا رسم احساس را بلد نیستم
اما انصاف این نیست گاهی دلم میخواهد بیاموزم اما این نیز صبر میخواهد .
صبر یعنی به یاد تو با تمام احساس .
کاش سری به این دل میزدی تا با آرامش بخوابم که این کمترین خواسته ی من است که شاید بخوابم بیایی تا تو را ببینم .