خدایا نگاهی بر من نابنده انداز

خدایا می شناسی این دلم را

جفای باطن و باد سرم را

اگر نیستم مقید بر نمازی

به سویت دارمی دست نیازی

خدایا که یدالله دستی از توست

همه جان و جهان و هستی از توست

اگر که لایقم تو عاشقم کن

بگیر دست مرا تو صادقم کن

نگاهی بر من نابنده انداز

تا شاید که شود این چشم من باز

خدایا عالمی را غم گرفته

پر از تزویر شده ماتم گرفته

همه دین خدا را نیمه کردند

همه رنگ جفا بر سینه کردند

همه گم کرده اند راه و چراغ را

و بیشتر کرده اند درد فراق را

خدایا این زمینت بو گرفته

زمینی با بدیها خو گرفته

که شاید این بدی را یک نشان است

راه وصلتش با کهکشان است

بیاید از رهی آن یار محبوب

زمینی هم شود با یاریش خوب

تمام کند پلیدی را با وصالش

رساند آدمی را بر کمالش

برایت می نویسم و به یادت ......