گمشده ی من

کجایی که چند روزیست دلم تو را زندگی میکند قلبم برای تو می تپد کجایی که عالمم وصال توست کجایی که تسخیر کرده ی تمامم را مرا تنها گذاشته ای نمی دانی از دوری دلم میمیرد قلبم می ایستد
نمی دانی چندروز زندگی باتو عمری مرا جوان کرده بود حال رفتی و دقایق نبودنت برایم چند سال طول می کشد
مرا به کی سپردی به چی واگذارم کردی
چی ؟
به خدا ؟
مگر نمی دانی من خدایم را در چشمان تو میدیدم مگر نمی دانی من خدایم را با نگاه به تو معبود بودم مگر نمی دانی تمام آسمان من رنگ چشمان تو بود
رفتی تمام خوبیها را با خودت بردی و تمام شادی هایم را
رفتی دیگر خودم را خود ندیدم رفتی دیگر مرا از خودم هم جدا کردی رفتی دیگر خدا را نمی بینم دیگر شادی های دنیا برایم تصنعی شده غم را به دلم تو آوردی کجایی تا ببینی انتظارت تار و تار موهایم را به رنگ برف درآورده دگر موهایم روی انتظار را سفید کرده انتظارت دگر طراوت جوانی را از دلم برده است این انتظار آری پیرم کرده است بیا ببین که مرا شکسته ای ای که من تو را باختم به زمانه به سرنوشت فقط در این مانده ام که سرنوشت تو را از من گرفت و به دست دیگری سپرد و بعد دوباره رهایی شد سرنوشت تو آیا تو فرشته ای تو چه هستی ای گوشه نشین ویرانه ی قلبم که شاید اگر بیایی آباد شود